EOSIO (EOS)

N

Pole

Treść

Informacje ogólne

S.1

Nazwa dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów

BB TRADE ESTONIA OÜ

S.2

Odpowiedni identyfikator podmiotu prawnego

984500L05A5D0E66Q610

S.3

Nazwa sieci blockchain

EOS.IO

S.4

Nazwa kryptoaktywa

EOS

S.5

Mechanizm konsensusu

Delegated Proof of Stake (DPoS)

S.6

Mechanizmy motywacyjne i obowiązujące opłaty

EOS.IO działa w oparciu o mechanizm konsensusu Delegated Proof of Stake (DPoS). W tym systemie posiadacze tokenów EOS głosują na ograniczoną liczbę producentów bloków (BP) (zazwyczaj 21 aktywnych BP), którzy są odpowiedzialni za tworzenie bloków, walidację transakcji i utrzymanie sieci.

Zachęty:

Producenci bloków (BP): Zdobywają nagrody w EOS za pomyślne tworzenie bloków i zabezpieczanie sieci. Ich wybór opiera się na głosach otrzymanych od posiadaczy tokenów, co zachęca ich do świadczenia niezawodnych usług i potencjalnego dzielenia się nagrodami.

Wyborcy/posiadacze tokenów: Posiadacze tokenów EOS przyczyniają się do bezpieczeństwa sieci, stawiając swoje EOS, aby głosować na BP. Chociaż nie ma bezpośredniej nagrody za stakowanie z protokołu dla głosujących, część zarobków producentów bloków może być dzielona z ich wyborcami. Zachęca to do aktywnego uczestnictwa w zarządzaniu siecią i decentralizacji.

Model zasobów (CPU, NET, RAM): EOS tradycyjnie wykorzystuje unikalny model zasobów, w którym użytkownicy stawiają EOS, aby uzyskać dostęp do zasobów sieciowych (CPU do obliczeń, NET do przepustowości, RAM do przechowywania), zamiast płacić opłaty za gaz za transakcję. Model ten ma na celu uczynienie podstawowych transakcji bezpłatnymi dla użytkowników, którzy postawili wystarczającą ilość EOS.

Opłaty: Użytkownicy, którzy nie chcą stakować lub potrzebują więcej zasobów, mogą wynająć lub zakupić zasoby CPU/NET. Mechanizm DPoS został zaprojektowany z myślą o niezwykle wysokiej przepustowości transakcji (tysiące transakcji na sekundę) i niskich kosztach operacyjnych, co czyni go wysoce energooszczędnym w porównaniu do Proof of Work.

S.7

Początek okresu, którego dotyczy ujawnienie

2024-01-01

S.8

Koniec okresu, którego dotyczy ujawnienie

2024-12-31

Obowiązkowy kluczowy wskaźnik zużycia energii

S.9

Zużycie energii

~344 281,08 kWh na rok kalendarzowy

S.10

Źródła i metodologie zużycia energii

Zużycie energii w sieci EOS wynika przede wszystkim z energii elektrycznej zużywanej przez węzły Block Producer i wspierające pełne węzły, które utrzymują łańcuch bloków. Jako sieć DPoS, całkowicie unika ona energochłonnego wydobycia. Metodologie szacowania zazwyczaj obejmują:

Pobór mocy przez sprzęt: Analiza typowego zużycia energii przez solidny sprzęt serwerowy wymagany przez producentów bloków.

Liczba węzłów i czas sprawności: Skalowanie zużycia sprzętu na podstawie znanej liczby aktywnych producentów bloków (21) i ich ciągłego czasu pracy.

Projekt DPoS z natury minimalizuje zapotrzebowanie na energię obliczeniową, polegając na wybranych producentach bloków, a nie na globalnej konkurencji.

Dodatkowe kluczowe wskaźniki dotyczące energii i emisji gazów cieplarnianych

S.11

Zużycie energii odnawialnej

n/a

S.12

Intensywność energii 

~0,000003 kWh na transakcję

S.13

Zakres 1 Emisje gazów cieplarnianych DLT - kontrolowane

~0 t ekwiwalentu CO2 na rok kalendarzowy

S.14

Zakres 2 Emisje gazów cieplarnianych DLT - Zakupione

~85,5 t ekwiwalentu CO2 na rok kalendarzowy

S.15

Intensywność emisji gazów cieplarnianych 

~0,00001 kg ekwiwalentu CO2 na transakcję

S.16

Kluczowe źródła energii i metodologie

Źródła energii dla producentów bloków EOS odzwierciedlają zróżnicowane kombinacje sieci elektroenergetycznych w ich globalnej dystrybucji. Obejmują one połączenie konwencjonalnych źródeł (np. gaz ziemny, węgiel) i odnawialnych/zrównoważonych źródeł (np. energia wodna, słoneczna, wiatrowa, jądrowa), w zależności od położenia geograficznego operatorów producentów bloków. Metodologie oceny tego obejmowałyby:

Identyfikacja geograficzna: Próba zidentyfikowania fizycznych lokalizacji aktywnych węzłów Block Producer.

Korelacja danych grid mix: Integracja tych informacji o lokalizacji z publicznie dostępnymi zbiorami danych na temat krajowych/regionalnych miksów wytwarzania energii elektrycznej i związanych z nimi współczynników intensywności emisji dwutlenku węgla (np. z IEA, Ember, regionalnych organów energetycznych). Ograniczony i znany zestaw aktywnych producentów bloków sprawia, że oszacowanie to jest bardziej wykonalne niż w przypadku wysoce zdecentralizowanych sieci PoW.

S.17

Kluczowe źródła i metodologie emisji gazów cieplarnianych

Głównym źródłem emisji gazów cieplarnianych (GHG) dla EOS.IO jest Zakres 2 (pośrednie emisje z zakupionej energii elektrycznej). Metody szacowania tych emisji obejmują:

Zużycie energii * współczynnik emisji: Pomnożenie szacowanego całkowitego zużycia energii elektrycznej w sieci EOS (S.8) przez intensywność emisji dwutlenku węgla (gramy ekwiwalentu CO2 na kWh) koszyka energii elektrycznej wykorzystywanego przez jej producentów blokowych.

Koncentracja na emisjach operacyjnych: Obliczenia koncentrują się przede wszystkim na operacyjnym zużyciu energii przez producentów bloków DPoS, które stanowią główny energochłonny element łańcucha. Emisje z produkcji sprzętu (Zakres 3) są zazwyczaj poza zakresem takich raportów operacyjnych.